Top
Verhaal – Jan Schouten
fade
153
archive,category,category-verhaal,category-153,eltd-core-1.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.9.2,vc_responsive

LIBELLES STEKEN NIET, ZEGGEN ZE.

Hessing, de hoofdverpleger, de sleutelkoning, heeft haar raam open laten staan, Franciska kan haar ogen niet geloven. Grote fout, zij kon er op wachten, hij is zichzelf niet de laatste tijd. Maar daar heeft zij geen boodschap aan. Dit is haar kans. Eindelijk.   Op haar open hand bekijkt zij het kleinood dat zij pas van haar vader heeft gekregen, een libelle...

Hessing, de hoofdverpleger, de...

Read More

Helden? En Heleen dan? En Jasper?

  Vanochtend stond er een interview in de krant met Heleen en ze verhaalt hoe het Jasper is vergaan vanaf die dag dat hij met een dwarslaesie thuis kwam te liggen. Hoe zij haar zoon jarenlang verzorgde; en nog verzorgt.   Jasper is haar held en ze brandt los over de overwinning van zijn leven. Praten gaat niet. Hij leert te schrijven via...

  Vanochtend stond er ...

Read More

Zwanenzang van een Gazelle

Ik hoor echt wel bij de buurt. Al tijden sta ik hier. Vol in beeld. Heb je mij ooit gezien, mij, zijn Gazelle?   Het is September. Hij woont boven, mijn lonely hero.   Zijn ramen staan al maanden open. De vitrage wappert bij nacht en ontij. Uitgezakte lappen. Seinvlaggen. Hoe kon ik hun teken ooit begrijpen? Heb jij hem nog gesproken, de laatste tijd? 'Hij...

Ik hoor echt wel bij de buur...

Read More

Voor altijd, schat

Thomas was vroeger basketballer. Een prof. Een hele goede. Handig dat hij daar zelf soms over begon, vonden de dames van kantoor. Probeer anders maar eens in deze steeds verder vervettende boekhouder, de atleet van weleer te ontdekken.   ‘Geloof je me niet? Hier kijk maar, ’aldus de very unattractive single. En dan wijst Thomas naar de vergeelde sportfoto’s op zijn prikbord....

Thomas was vroeger basketballe...

Read More

Wonden

Hij heette Menno. Wij noemden hem de etter.
Het was mijn beurt om te rijden en nadat ik de twee andere tennisvrienden had afgezet zat ik alleen met hem in de auto.
Menno kluifde aan een Mars. Toen hij klaar was likte hij zijn vingers af. Daarna gooide hij de wikkel op de grond.

De etter dus. Een invaller.